Marcel van Hoef

1967 NL

De schilderijen van Marcel van Hoef reflecteren op hoe we als mens tijd en ruimte ervaren. Immateriële aspecten van de visuele realiteit, zoals licht, schaduw en spiegelingen vormen al sinds zijn afstuderen in 1989 de rode draad in zijn werk.

Het recente werk bestaat uit twee verschillende thematische reeksen die hij gelijktijdig uitwerkt. Enerzijds schildert hij in een realistische stijl ruimtelijke landschappen waar je als kijker een deel van een tuin of bos ziet, en het lijkt of je zo het schilderij in kunt stappen. Daarnaast ontwikkelt hij een tweede belangrijke lijn in zijn werk met waterreflecties als inspiratiebron. De tastbare werkelijkheid van het water en een immateriële spiegeling van de wereld in het wateroppervlak, wordt door Marcel van Hoef verbeeld in verfijnd geschilderde beelden waarin de tijd gestold lijkt.

Marcel van Hoef schildert met ei-tempera. Hij kiest voor deze oude techniek vanwege de kraakheldere kleuren en het fluwelige matte verfoppervlak. In talrijke dunne en transparante lagen schildert bij op linnen of paneel waardoor de verfhuid van dichtbij bekeken, ook enorm ruimtelijk werkt.