Grote sculptuur van een liggend jongentje in gecraqueleerde keramiek.

Het beeld wordt gekenmerkt door een zeer expressieve fysionomie.  Wat opvalt zijn de natuurlijke en ontspannen houding van het jongentje, de zorgeloze uitdrukking op zijn aangezicht en een perfectie tot in de details van de weergave van het lichaam .

Het beeld is boven op de sokkel gesigneerd met “Ch. Perron” en voorzien van een kleine ingedrukte stempel met daarop eveneens “Ch. Perron” en het nummer 35 (gelimiteerde editie?).

Het is een werk van de Franse beeldhouwer Charles Théodore PERRON, geboren in Parijs op 16 oktober 1862 en overleden in Bourg-la-Reine op 18 december 1934.

Perron was een leerling van Alexandre Falguière en Louis-Auguste Hiolin en exposeerde vanaf 1895 in de Salon des artistes français. Hij kreeg een eervolle vermelding in 1896 en vervolgens een medaille van derde klasse in 1897, een medaille van tweede klasse in 1899 en een eervolle vermelding in 1900 tijdens de Wereldtentoonstelling. Hij kreeg een medaille van eerste klasse op de tentoonstelling van 1910 en nam in 1912 deel aan de Royal Scottish Academy Exhibition.

Hij kreeg tijdens zijn carrière heel wat opdrachten voor publieke monumenten in Frankrijk maar er bevindt zich ook werk van hem in België. Zo staat er Espièglerie (1899),een groot bronzen beeld van hem, in het vroegere hôtel des Postes in Charleroi.

Aangezien Charles Théodore Perron vooral actief was vóór WOI zijn de meeste van zijn beelden uitgevoerd brons. Gecraqueleerde keramiek kwam immers pas in de mode vanaf de jaren 1920. Dit werk is dan ook een buitenbeentje in het oeuvre van Charles Théodore Perron wat het tot een heel zeldzaam verzamelaars object maakt.

Het beeld is in zeer goede staat. Aan de voet is een vroegere herstelling gebeurd (zie laatste foto).

Lengte: 66 cm

Breedte: 23 cm

Hoogte: 29 cm