George GRARD

1901 – 1984

George Grard (Doornik, 26 november 1901 – Sint-Idesbald, 26 september 1984) werd bekend door monumentale werken van vrouwelijke naakten, zoals ‘De Zee’ in Oostende en de ‘Zittende vrouw’ bij de Nationale Bank in Brussel. Hij wordt algemeen erkend als een van de belangrijkste figuratieve Belgische beeldhouwer.

Grard volgde een opleiding aan de Académie des Beaux-Arts de la Ville de Tournai in tekenen, beeldhouwen en schilderkunst. In 1930 kreeg hij een beurs, geschonken door de stad Doornik, en behaalde de Rubensprijs van het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel

In 1931 ging hij in Sint-Idesbald (Koksijde) in een vissershuisje wonen. Hij maakte er een atelier. Samen met nog andere kunstenaars die naar Sint-Idesbald kwamen, wegens het goede licht dat er was voor hun werken, werd de zogenaamde School van Sint-Idesbald gesticht. Onder deze kunstenaars waren onder anderen zijn goede vriend Paul Delvaux en de kunstenaars Pierre Caille, Serge Creuz, Albert Dasnoy.

In 1935 behaalde Grard de Prix de la Roseraie in het kader van de wereldtentoonstelling van 1935 te Brussel. Van dan af aan wijdde hij zich volledig aan zijn beeldhouwkunst in Sint-Idesbald.

De voorkeur van Grard ging uit naar grote bronzen beelden met als onderwerp het vrouwelijk naakt. Tot midden de jaren vijftig legde hij de nadruk op de volle, vrouwelijke vormen in zijn zittende, liggende en staande figuren. Zijn beeld De grote Afrikaanse is een keerpunt. Het is een nieuw vrouwentype, een uitgelengde, slanke figuur. Vanaf 1965 ging hij ook over op bronzen figuurtjes in klein formaat.

In 1967 werd hij lid van de Klasse der Schone Kunsten, afdeling Beeldhouwwerk van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten. In 1970 werd hij geëerd met de vijfjaarlijkse “Staatsprijs ter Bekroning van een kunstenaarsloopbaan“.[2]

Francine van Mieghem, zijn echtgenote en model (eveneens beeldhouwster) heeft in 1995 een bronzen borstbeeld van hem gemaakt als hulde aan haar leermeester. Dit borstbeeld staat op het George Grardplein te Sint-Idesbald. Zijn dochter Chantal Grard treedt met haar sculpturen eveneens in de voetstappen van haar vader.

Sinds juni 2016 is een belangrijk deel van zijn oeuvre te zien in het Kunstencentrum Ten Bogaerde in Koksijde. Op de eerste verdieping bevindt zich de George Grardzaal met originele gipsen en tekeningen. Buiten staan acht bronzen beelden opgesteld.

Jef Ceulemans maakte de documentaire Tekens over George Grard. Deze werd in 1995 op BRTN 2 uitgezonden.

Bron: Wikipedia