Guy LECLERCQ

°1940

 

Guy Leclercq (Nederbrakel, 1940) heeft vanaf 1963 tot heden een picturaal oeuvre uitgebouwd dat een grote eenheid vertoont. Zijn motieven zijn verscheiden , maar cirkelen rond de mens , het koppel en fragmenten uit het stilleven . Die keuze is waarschijnlijk niet ingegeven door een intellectuele , maar door een instinctieve en gevoelsmatige beslissing. Leclercq kent de kunst en de kunstgeschiedenis meer dan voldoende om te weten wie zijn geestesverwanten zijn . De soberheid van Morandi"s werk lijkt op het zijne . Het geïmproviseerde en tegelijk zeer bewuste handelen van de Cubisten bij het maken van collages moet hem evenzeer aanspreken . Vooral waneer hij extra picturale middelen toevoegt of uit het platte vlak treedt . Naast spontaniteit en directheid treedt in zijn werk meer en meer de reflecterende verzonkenheid op de voorgrond , die nu de basis voor de creativiteit van Leclercq is geworden . Het schilderkundige handschrift van Leclercq is nooit brutaal of ongeciviliseerd . De verf is in zijn handen iets waardevols , iets wat met respect wordt behandeld . Veel van zijn schilderijen worden bijzonder door de stilte en door de gevoelige manier waarop de kleur - in dit geval van wit over grijs tot zwart - is aangebracht . Het proces van schilderen is voor hem zeer belangrijk , en ook hiermee plaatst hij zich in een actuele problematiek van het schilderen als hedendaagse kunstuiting.
Dat Leclercq in vele werken zeer uitdrukkelijk de tafel als een van zijn motieven koos , grijpt terug op een tamelijk jonge traditie. Archetypen zijn de boerentafel van Cézanne en de salontafel van Braque en uiteraard de tafel van Brancusi. Maar Leclercq maakt er iets zeer eigen van . Een ander motief is de mens , die in het oeuvre van Leclercq aanwezig is , met gestalten , als een volume met bewogen contour of als een nauwelijks gelede massa.
Omdat hij reeds van in de bewogen jaren zestig een totaal eigen weg insloeg , kan de kunstenaar nu - na een carrière van bijna vier deccennia - terugkijken op een compendium van schilderkundige inzichten . Toch is het nog al te vroeg om een balans op te maken . Immers de perspectieven van de behandeling en het gebruik van vormen , voorwerpen en wezens zijn onbegrensd en graven steeds dieper.

Ernest Van Buynder,
voorzitter MUHKA

 

Black Mirror - 2008Olie op doek Beker, 2008Olie op doek - 160 X 130 Living-room - 2009olie op doek - 180x180 Weerspiegeling van het beeld - 20081olie op doek - 80x180 Het plein - 2007olie op doek - 3x190x130