BALDER

°1945 - 2014

 

BALDER (pseudoniem van VAN HOECKE Baudewijn) (Gent, 1945) studeert aan de Academie van Gent en aan de “Ecole du Louvre” te Parijs. Hij verblijft in Amsterdam en is er medestichter van de groep “Nieuwe Rococo”. Oorspronkelijk ondergaat zijn werk invloeden van de pop-art en de Nieuwe Figuratie. Na het maken van een grote reeks erotische werken, die opvallen door een verfijnde, natuurlijke en positieve erotiek, verlaat hij de figuratie en richt hij zich, op een heel persoonlijke manier, op de geometrische abstractie.

Een aantal van zijn werken sluiten aan bij de doelstellingen van Nederlandse groep De Stijl (Piet Mondriaan, Theo Van Doesburg, Gerrit Rietveld e.a.) : met behulp van zuivere geometrie, zuivere primaire kleuren – rood, geel, blauw – en de primaire niet-kleuren zwart en wit, rationele structuren ontwikkelen waarin geen enkele al dan niet toevallige verwijzing zit naar de natuur of het leven. Hoe dan ook vallen zijn abstracte werken op door een streven naar evenwicht en harmonie, en worden ze stuk voor stuk gekenmerkt door een weergaloze beheersing van de schildertechniek en een maniakale perfektie.

In een reeks monochrome schilderijen werkt Balder met genuanceerde kleurvelden die als het ware een meditatieve stemming opwekken bij de kijker. Het vierkant, sinds Malewitsch het elementaire symbool van het constructivisme, speelt in de deze werken een belangrijke rol. De dominantie van de kleur en de aflijning tussen de vlakken –de perfecte zogenaamde “hard edge”- doen onvermijdelijk denken aan de meester van de Colorfield Painting, de Amerikaan Barnett Newman. Of, om het met de woorden van Kenneth Noland te zeggen : “Het gaat mij erom de kleur op het doek te brengen in vlakken die zo scherpe grenzen hebben dat zij eruit zien of ze met een scheermes zijn gesneden. Het gaat mij alleen om de kleur en het oppervlak, dat is alles

"GENT - De Gentse kunstenaar Balder is overleden op 68-jarige leeftijd. Hij had longkanker en is thuis gestorven, Het afscheid gebeurde in alle intimiteit.. Balder was het pseudoniem voor Boudewijn Van Hoecke. Hij studeerde aan de Academie van Gent en aan de Ecole du Louvre in Parijs. Hij was de medestichter van de groep Nieuwe Rococo. Op de kop van de Meulestedesteenweg staat een werk van hem op de rotonde; De granieten tafel kreeg als opschrift in het Italiaans "Non e mai abbastanza" . Dat betekent "Het is nooit genoeg".
Balders vader was een antiquair. Thuis leerde hij de smaak voor mooie dingen dingen kennen en werd hij een estheet. Hij ontwikkelde een brede culturele interesse.
Als jonge kunstenaar trok hij in de jaren zestig naar Amsterdam, dat toen een magisch centrum was. In oktober 1967 had hij met vrienden als Frank Liefooghe, Leo Copers, Desy Deseyn, Frank Van den Berghe, Arnold Goes, Anne-Marie Wierinck, André Naessens en fotograaf Jacques Verstraeten de nieuwe Gentse kunstbeweging ‘Nieuwe Rococo’ gesticht. Zij waren sterk beïnvloed door de pop art en een kunstenaar als Roger Raveel. Met die groep maakten ze ooit een werk van 210 meter rond het stedelijk museum in Amsterdam. Ze hadden eerst in het Pand een schilderij van 105 meter lang en 1,5 meter hoog (papier,acryl en vernis) gemaakt.. Daar. kwamen in Nederland nog eens zoveel meter bij; Het museum zat in het schilderij. Het was een manier van protest tegen het gebrek aan aandacht van de officiële circuits. Zij toonden interesse in pop- en op-art, psychedelisme en waren beïnvloed door meesters als Andy Warhol, Roy Lichtenstein en Francis Bacon. Ze waren jong, ludiek (zoals de tijdgeest), traden graag op (happenings!) en relativeerden ook de "heilige" schilderkunst. Later viel die groep uiteen en ging iedereen zijn eigen weg.
Oorspronkelijk ondergaat Balders werk invloeden van de pop-art en de Nieuwe Figuratie. Zijn stijl is verwant met die van Etienne Elias, Roger Raveel, Reinier Lucassen en Raoul De Keyser. Later zou hij meer geometrisch abstracte werken maken.
Met zijn echtgenote Mi had hij een zeefdrukkerij. Zij waren de huisdrukkers, en goede vrienden, van Roger Raveel.
...
Met zijn werk op de Meulestedesteenweg wilde hij de kracht en de sterkte die uitgaan van de Gentse havenwijk verzinnebeelden. De buurtbewoners wilden zeker geen lelijke metalen constructie en vroegen Balder een geschikt kunstwerk. Hij houwde uit blauwe hardsteen een indrukwekkende tafel. Of noem het een tombe of een podium. Er staan zeven kubusvormige zitblokken rond en zeven appelaars, met een linde en drie zitbanken. De titel van Balders werk ,,Non e mai abbastanza"" is een brokje dubbelzinnig filosofisch denken. Van de goede dingen van "t leven kan het nooit genoeg zijn. Toch gaat de wereld ten onder aan nooit genoeg eten, drinken, geld of macht. Het staat er in het Italiaans omdat de kunstenaar vindt dat die taal zoveel kleur geeft. En wat extra kleur is op Meulestede altijd welkom.
Zijn as is thuis in zijn tuin onder een steen, waarin dezelfde spreuk was gegrift, uitgestrooid.
"
Karel Van Keymeulen
Het Nieuwsblad - zondag 27 juli 2014

 

{De linker arm van Tarzan} - acryl op doek {Sit under these boots and see what happens  acryl op doek - 200 x 180