Annemarie PETRI

°1965

 

De levendige fantasie van Annemarie Petri
Annemarie Petri (Den Haag, 1965) toont ons een fantasiewereld, geheel van mensen ontdaan, die bijvoorbeeld associaties oproept met de fascinerende verhalen over de verzonken stad Atlantis.
We zien een mysterieuze architectonische wereld die wellicht ontdekt zou kunnen zijn door een romanfiguur als Jules Verne.
Een wereld, die verwantschap lijkt te hebben met de fascinatie van ontdekkingsreizigers uit vervlogen tijden voor andere culturen.
Dat is niet zo vreemd want Petri voelt een diepe band met het verleden.
Soms verklaart zij het gevoel te hebben in een andere tijd thuis te horen.
Zo is zij zelf danig onder de indruk van het werk van de Italiaanse graficus Giovanni Battista Piranesi uit de 18de eeuw.
Die kunstenaar is bekend vanwege zijn gravures en etsen van stadsgezichten en denkbeeldige kerkers.

Annemarie Petri & Monty Python
Voormalig conservator Bob van den Boogert van het Amsterdamse Rembrandthuis vertelde tijdens een toespraak dat hij associaties kreeg met Monty Python, toen hij het werk van Petri voor het eerst zag.
Hij vergeleek de wijze waarop Monty Python gebruik maakte van Victoriaans beeldmateriaal met de manier waarop Petri gebruik maakt van bestaande beelden.
Hij stelde vervolgens in zijn betoog dat ze liever “ontdekkingsreiziger zou zijn geweest in de zeventiende eeuw, of een natuuronderzoeker, zoals Darwin, in de achttiende of negentiende eeuw.” .
Van den Boogert beschouwt Petri als “een echte romanticus, iemand die op een heel mooie manier zoekt naar andere werelden, waar schoonheid en harmonie heersen en waar ruimte is voor artistieke verbeelding”.

Een link met Appropriation Art
Dat Petri zich beeldmateriaal van anderen toe-eigent, verbindt haar met tradities uit de geschiedenis van de hedendaagse kunst.
Het ligt als werkmethode immers in de lijn van een internationale stroming die wel aangeduid wordt als ‘Appropriation Art’.
Deze was actief in de jaren tachtig van de vorige eeuw.
De strategie van toe-eigening was in zwang bij beroemde kunstenaars als Sherrie Levine, David Salle, Jeff Koons en Barbara Kruger.
Petri ontleende haar serie etsen ‘De onzichtbare steden’ aan de roman ‘Le città invisibili’ van Italo Calvino uit 1972.
In deze roman doet de Italiaanse ontdekkingsreiziger Marco Polo verslag van zijn reizen aan Kublai Khan, de legendarische leider van het Mongoolse rijk uit de dertiende eeuw.
Polo weet Khan bijzonder te boeien met fascinerende verhalen over steden, die echter niet blijken te bestaan.
En dat is nu net waar Petri eveneens in slaagt met haar curieuze – surrealistisch aandoende – schilderijen, etsen en bronzen beelden.

Sander Kletter, kunsthistoricus

 

{Ik geef je het leven} - acryl op paneel - 100x80 {De botanische stad} - acryl op paneel - 100x65 {Reis om de werel} - brons {Ode an die Freude} - brons {Het narrenschip} - brons {De reis naar binnen} - acryl op paneel - 75x140