EIKELS, BEITELS, BOMEN


* * * kunstenaars met wortels in de voormalige galerie Katherine Bouckaert * * *

BALDER - Robert CLICQUE - Leo COPERS - Jan COX - Alice DEBAKKER - Pierre DE PUYDT
Etienne DESMET - DESY DESEYN - Mieja D’HONDT - FRANKENBERGHE - Miezan MILLECAM
Hélène KNAPEN - Guy LECLERCQ - MARCASE - André NAESSENS - Cel OVERBERGH
PJEROO ROOBJEE - Willy PLOMPEN - Stan RAEMDONCK - Jacky VAN BRUAENE
Jan VANDENBERGHE - Nadine VAN LIERDE - Philippe VANDENBERG - Eric VERHAL
Julien VERMAERCKE - Roger WITTEVRONGEL

Openingsreceptie op zondag 07 juni 2009 om 16:00
in aanwezigheid van heel wat kunstenaars

inleiding door eregouverneur Herman Balthazar


Philippe Vandenberg
Pierre Depuydt
Pjeroo Roobjee
Guy Leclercq

Galerie Katherine Bouckaert
Op 15 maart 1968 ging galerie "Katherine Bouckaert" aan de Gentse Jacobijnenstraat van start met
een tentoonstelling van de toen 24 jaar jonge beeldhouwer Etienne Desmet. Tot de sluiting van de
galerie in 1978 zouden enkele tientallen jeugdige artisten in de galerie van Katherine Bouckaert en
Jos Verdonck, vaak voor het eerst, een dankbare onthaalruimte vinden. Nu, zowat vier decennia
later, zijn de meesten van die ‘jonge Turken’ van toen nog altijd als kunstenaar actief. Het is
wellicht typerend voor de turbulente ontwikkeling van de plastische kunsten in de laatste veertig
jaar, maar nog altijd intrigerend om te zien hoe al die schilders en beeldhouwers zich inmiddels op
hun eigen individueel-authentieke wijze in vele uiteenlopende richtingen hebben ontplooid. Van de
diversiteit en de explosieve creativiteit die de generatie van ‘na 68’ bij uitstek kenmerkt geeft de
tentoonstelling EIKELS BEITELS BOMEN een fascinerend, soms ook wel overweldigend en
verbijsterend beeld.

EIKELS BEITELS BOMEN
De titel van de tentoonstelling zinspeelt op de naam van de vereniging ‘Eikels worden bomen’ die
in 1977 in Semmerzake het toneelstuk ‘Verliefde harten’ van Pjeroo Roobjee op de planken bracht.
Voor velen van de exposanten behoort de opvoering nog steeds tot het collectieve geheugen van
een vriendschap – zo ze al niet zelf in het toneelstuk hebben meegespeeld.
Eikels zijn dus bomen geworden, elke eikel zijn eigen boom.
En tussen eikel en boom, geduldig groeien. Maar ook labeur: met beitel en klauw, met pen of penseel,
met hand en tand.

 

<< Terug