REALISME - een eigen kijk op de werkelijkheid

Roger WITTEVRONGEL - Max SELEN - Walter BREMS - Achilles COOLS
Speciale gasten :
Thomas BACHER - Willy PEETERS


Van zondag 29 maart 2009 tot en met zondag 31 mei 2009

Openingsreceptie op zondag 29 maart om 16h00
in aanwezigheid van de kunstenaarsLezing "Kauwen in de spiegel" door Achilles COOLS
op zaterdag 25 april om 19h30 - Gratis toegang

--------------------------------------------- O P G E L E T ---------------------------------------------
De tentoonstelling Belgische abstractie na 1945
in INTERIA DESIGN te Sint-Gillis-Waas loopt nog tot eind april
Meer info op www.interia.be
------------------------------------------------------------------------------------------

Roger Wittevrongel
Walter Brems
Max Selen
Achilles Cools

Amerikaans versus Europees hyperrealisme
Een jaar nadat Documenta Kassel speciale aandacht schonk aan de Amerikaanse hyperrealisten en nadat in het PSK te Brussel de tentoonstelling “Relativerend Realisme” plaatsvond, ging in 1973 in het Museum van Schone Kunsten in Gent de tentoonstelling “Hyperrealisme in België” van start. Deelnemers waren onder andere Roger Wittevrongel en Max Selen.
Beide kunstenaars derhalve catalogeren als hyperrealist is echter al te eenvoudig. Daar waar de Amerikanen zich beperkten tot een fotorealistische weergave van gewone mensen en hun dagdagelijkse bezigheden laten Europese schilders als Wittevrongel en Selen meer ruimte voor verbeelding en aarzelen ze niet om in te grijpen in de compositie zodat hun werk inhoudelijk een diepere betekenis krijgt. Walter Brems en Achilles Cools zijn van een iets jongere generatie en ontbraken bijgevolg op de tentoonstelling van ‘72 in Gent. Toch waren zij toen reeds de weg van de realistische fijnschildertechniek ingeslagen en hebben zij deze de rest van hun carrière trouw gevolgd.

Vier schilders – vier maal een andere kijk op de werkelijkheid
De tentoonstelling “REALISME – een eigen kijk op de werkelijkheid” illustreert op treffende wijze hoe ieder kunstenaar op een heel eigen manier omgaat met de realiteit en deze op een zeer persoonlijke manier weergeeft in zijn schilderijen.
In het werk van Roger Wittevrongel, dat zich bijna steeds tot de kijker openbaart als een stilleven, of het nu gaat om een interieur, een verroeste poort of een vrouwenlichaam, primeert steeds de tederheid.
Door het plaatsen van realistische figuren op een foto-negatieve achtergrond evoceert Max Selen daarentegen de eenzaamheid van het individu ten opzichte van de stad of de massa,
Walter Brems op zijn beurt roept vragen op over verdrongen of gekoesterde verlangens aan de hand van (soms licht erotische) absolute vrouwelijke schoonheid geplaatst op een koele achtergrond en gevangen door pijlen, lijnen en markeringen.
Achilles Cools tenslotte laat via zijn werk de toeschouwer kijken naar de natuur in het algemeen en vogels in het bijzonder, en dit vanuit het gezichtspunt van een begeesterd en bekommerd natuurliefhebber en vogelexpert.

Speciale gasten
Om de link te leggen met het Amerikaanse hyper- en fotorealisme werd Thomas Bacher (USA) uitgenodigd als speciale gast. Bacher exposeerde herhaalde malen in de O.K. Harris Works of Art Gallery (NY), één van de eerste galeries die werk bracht van o.a. Duane Hanson en andere fotorealisten. In tegenstelling tot zijn illustere voorgangers zijn de schilderijen van Bacher echter vrij grof geborsteld. Dit komt omdat hij fotoluminescente materialen in zijn verf mengt zodat de typisch Amerikaanse taferelen van zijn doeken op een bijzonder realistische manier oplichten in het donker.
Een tweede speciale gast is de Belgische beeldhouwer Willy Peeters, gekend van o.a. een aantal realistische beelden van prominente figuren als Mark Eyskens, kardinaal Van Roey en Louis Neefs. Ook bij Peeters is de afwerking van zijn beelden vrij ruw. Bij hem gaat het hem immers vooral om een natuurlijke aanvoelende uitbeelding van beweging en ritme.

 

<< Terug